Onder invloed van zijn liefde voor Kamila Stösslová kende Janáček een uitzonderlijk creatieve periode in de laatste fase van zijn leven. Zeker Kát’a Kabanová draagt de stempel van deze relatie: “Het was noodzakelijk dat ik een grenzeloze liefde voelde bij de compositie van deze opera. Toen ik hem componeerde viel jouw beeld samen met dat van Kát’a Kabanová.” Het Russische toneelstuk De storm van Ostrovsky vormde de inspiratiebron voor Janáčeks libretto: een jonge vrouw probeert via een liefdesrelatie uit een verstikkende omgeving en huwelijk te vluchten. Maar ze wordt verteerd door gewetenswroeging en stort zich in de rivier. Andrea Breth roept in haar enscenering de innerlijke wereld van de kwetsbare Kát’a op waarin de sociale druk en psychologische dwang bij Kát’a gepaard gaan met het gevoel het verleden te verliezen… Leo Hussain keert terug naar de Munt na zijn opgemerkte debuut in 2009 met Ligeti’s Le Grand Macabre.