Antonín Dvořáks voorlaatste opera haalt zijn stof uit de onderwatersprookjeswereld van kleine zeemeerminnen, undines en melusines: de waternimf Rusalka wordt hopeloos verliefd op een prins en wil er haar stem voor opofferen om een menselijke gedaante te krijgen zodat ze bij hem zou kunnen blijven, maar de kloof blijkt uiteindelijk toch te groot… Het libretto van Jaroslav Kvapil inspireerde Dvořák tot een meesterwerk, een opera vol sfeer, aangrijpende lyriek en dramatische wendingen. Dit ‘lyrisch sprookje’ werd door Ádám Fischer en Stefan Herheim meesterlijk gedirigeerd en op de scène gebracht in de Munt in 2008. In deze felbejubelde interpretatie nemen de sprookjeselementen soms angstaanjagend realistische dimensies aan, zodat deze betoverende en poëtische productie ook gelezen zou kunnen worden als een psychoanalytische studie over mannenfantasieën en vrouwelijke archetypes.