Fr  |  Nl  |  En

MyMM




Newsletter

Voornaam
Naam
E-mailadres

Roméo et Juliette (in concert)

Filtreren op media: 

Roméo et Juliette (in concert)

Interview Evelino Pidò

De Munt - Interview Evelino Pidò

De Italiaanse dirigent Evelino Pidò, die vorig seizoen al het Symfonieorkest van de Munt dirigeerde in een concertante versie van Rossini’s Otello, is terug voor Roméo et Juliette van Charles Gounod. Shakespeares verschroeiende tragedie over de conflicten die kunnen rijzen wanneer liefde en verlangen indruisen tegen de gevestigde orde, bleek in de componist een buitengewone inventiviteit en muzikale expressie te ontwaken waardoor dit werk een onbetwistbaar hoogtepunt is in zijn operacarrière.

Na Rossini’s Otello staat u weer aan het hoofd van het Symfonieorkest en koor van de Munt, ditmaal voor Gounods Roméo et Juliette. Waarom kiest u voor Gounod?

In de eerste plaats omdat ik als Italiaan niet per se Italiaanse muziek hoef te dirigeren! Italiaans repertoire is voor mij natuurlijk evident, en ik beperk me niet tot belcanto. Vóór ik naar Brussel kwam, heb ik bijvoorbeeld aan de Staatsoper van Wenen Simon Boccanegra gedirigeerd, met Placido Domingo. Verder dirigeerde ik op heel wat plaatsen Verdi, Puccini, Cherubini en Spontini, maar ook Franse componisten en Mozart, zoals onlangs nog Le Nozze di Figaro aan de Opéra Bastille, of vorig jaar Massenets Manon aan de Parijse opera bij het eeuwfeest van het overlijden van de componist. Dat was voor mij als Italiaan een eer. In Covent Garden heb ik ook een ander werk van Gounod gedirigeerd, Faust, in een uitzonderlijke bezetting met onder meer Vittorio Grigolo, René Pape, Angela Gheorghiu en Dmitri Hvrorostovsky. Bovendien heb ik Roméo et Juliette nog nooit gedirigeerd en heb ik daar bijzonder veel zin in. Het project dat Peter de Caluwe me voorgestelde, was bijzonder verleidelijk, ook al omdat het een uitstekende bezetting is. Dus dacht ik: “Dit wil ik doen!”

U brengt Roméo et Juliette in een concertante uitvoering. Wat maakt zo’n uitvoering bijzonder?

Een werk als Roméo et Juliette leent zich goed voor een concertante uitvoering. De opera gaat over het bekendste tragische liefdesverhaal: het contrasteert de sociale en politieke strijd van de twee rivaliserende families met het dolverliefde koppel dat, omdat ze uit zo’n rivaliserende families stammen, op tragische wijze het slachtoffer zal worden van die rivaliteit. In concertvorm wordt dit verhaal des te mooier. Het kostte Gounod nog twintig jaar om, na de creatie in 1867, zijn werk helemaal te voltooien. Hij bracht talrijke verbeteringen aan voor de hernemingen in Londen, aan de Opéra Comique en de Opera in Parijs. Het was voor hem en zijn librettisten een flinke uitdaging om dit werk van Shakespeare in een opera om te zetten!

Inderdaad hebben heel wat componisten zich gewaagd aan het verhaal van Romeo en Julia: Berlioz, Bellini, Tsjajkovski en Prokofjev, om er maar enkelen te noemen. Waarin ligt de originaliteit van Gounod?

Gounod is er in geslaagd om de dramatische spanningsboog erg strak te houden, zonder het theatrale perspectief van Shakespeare te verliezen. Bovendien was zijn keuze voor vier duetten in één werk uniek voor zijn tijd. Hij gaf de liefdesrelatie van zijn protagonisten een bijna exclusieve voorrang – Gounod werd zelf diep geraakt door die emoties. Daardoor kwam de rivaliteit tussen de families nagenoeg op de achtergrond. Vanuit die elementen ontwikkelt hij de verhoudingen in een overkoepelend dramatisch crescendo dat het publiek kan blijven boeien. Ook Verdi bleef het materiaal van Shakespeare bijzonder trouw, in Macbeth en Otello, maar Gounod en zijn librettisten hebben volgens mij de structuur en de gedachtenwereld van Shakespeare bijzonder goed gerespecteerd. En rondom dat libretto creëerde Gounod een hartslag, een drama en muziek met erg mooie melodieën.

Hoe slaagt dit werk er in om een zekere lichtvoetigheid, eigen aan de jeugd en aan een ontluikende liefde, te verzoenen met de tragiek van het verhaal?

Gounod heeft lang nagedacht over dit werk en heeft er het beste van zichzelf in gegeven. De verliefdheid is alomtegenwoordig en leidde tot heel wat muzikale pareltjes! Maar hetzelfde geldt voor de tragische dimensie: de wreedheid van de rivaliteit. Het is een belangrijk element dat Gounod ook dit gevoel prachtig heeft verklankt. Het koor speelt eveneens een sleutelrol in dit werk dat als een spiegel is gestructureerd: enerzijds de grote passie van de protagonisten en anderzijds de gewelddadige politieke en sociale conflicten.

Is dit voor u een typisch negent iende-eeuws romantisch werk?

Zeker! We mogen niet vergeten dat het als lyrische opera werd geconcipieerd vóór Gounod het herwerkte voor de Opéra de Paris. Hij voegde bijvoorbeeld een ballet toe, waarmee hij conformeerde aan de in die tijd gangbare norm in Parijs. Roméo et Juliette beantwoordt volgens mij volledig aan de conventies van de muzikale romantiek.

In de loop der jaren heeft het Muntpubliek nog niet vaak de kans gehad om dit werk te horen. Hoe verklaart u dat het zo zelden wordt uitgevoerd?

Weet u dat zelfs in Italië, het land van de opera, Roméo et Juliette zelden te horen is? De reden ligt zeker niet in de rolverdeling, want de veeleisende en delicate rollen worden aan de twee protagonisten, Romeo en Julia, toegekend. Dat is anders in Faust, waarvoor vier topzangers vereist zijn, net zoals in veristische Italiaanse opera’s als Il Trovatore of Il Ballo in maschera, waarvoor telkens vier of vijf uitmuntende zangers nodig zijn voor de protagonistenrollen. Dat Roméo et Juliette zo weinig wordt opgevoerd is dan ook erg vreemd. Misschien wordt Gounod niet helemaal naar waarde geschat als een groot operacomponist? Hij staat toch vooral bekend als een goed organist en componist van religieuze muziek. Dat is echt jammer, want wat de dramatische en muzikale opbouw betreft, bijvoorbeeld in de inventiviteit en schriftuur van de melodieën, beschouw ik Roméo et Juliette als een echt meesterwerk. Het wordt een bijzondere kans voor het Brusselse publiek om dit werk te ontdekken! Bovendien spelen we de partituur in haar volledige versie, inclusief de bijrollen die meestal vergeten worden, zoals Manuela, Pepita en Angelo. Enkel het ballet dat door Gounod aan het derde bedrijf werd toegevoegd voor de Parijse uitvoering van 1888 hebben we geschrapt.

Opgetekend door Marie Goffette

article - 1.3.2013

 

Roméo et Juliette (in concert)
Opera

 Drukken

La Monnaie ¦ De Munt
Keep the
lights on!