“Mijn eerste werk, waarin ik mezelf als ‚Mahler‘ heb gevonden, is een sprookje voor koor, solisten en orkest: Das klagende Lied! Dit werk beschouw ik als mijn echte opus 1.” De componist schreef zelf de tekst voor dit treurige, romantische sprookje voor de concertzaal, en baseerde zich daarvoor op een oud sprookje over broedermoord onder koningskinderen om macht en liefde. Hoewel Mahler amper twintig was toen hij dit werk voltooide, vindt men er al de elementen in die later zijn oeuvre gaan kenmerken, zoals een magistrale orkestratie, een romantische fascinatie voor het volkse - die evenzeer blijkt uit zijn Lieder aus Des Knaben Wunderhorn -, en bovenal een tragische wereldvisie - zoals ook in Todtenfeier, een symfonisch gedicht dat later de eerste beweging werd van zijn Symfonie nr.2 - die uitmondt in de typisch mahleriaanse weltschmerz... “Oh Leide, weh! Oh Leide!”

De Munt presenteert in Belgische première de originele versie van Das klagende Lied (1887-80), een cantate voor groot orkest, koor, twee jongensstemmen en vier solisten.