Lothar Koenigs

Drie componisten uit de Tweede Weense School of de entourage ervan werden door de weduwe van Alban Berg na zijn dood aangezocht om het derde bedrijf van Lulu te voltooien: Arnold Schoenberg, Anton Webern en Alexander von Zemlinsky, maar geen van hen aanvaardde de opdracht. Zij staan, naast Johannes Brahms, centraal in dit concertprogramma. Schoenbergs Erste Kammersymphonie, Weberns Passacaglia en Zemlinsky’s Maeterlinck-Lieder zijn werken uit het begin van de 20ste eeuw, die echter nog in een laatromantische sfeer baden en duidelijk hun wortels in de 19de eeuw hebben. Anderzijds verwijst het oeuvre van Johannes Brahms – door Schoenberg bestempeld als “Brahms the Progressive” – ondanks zijn classicisme reeds vooruit naar de 20ste eeuw. Lothar Koenigs toont met dit programma aan dat sommige artistieke polarisaties totaal achterhaald zijn en dat goede muziek tijdloos is.