Toen de Eerste symfonie van Johannes Brahms in 1876 gecreëerd werd, bestempelden sommige critici het werk schamper als “Beethovens 10de”. Brahms baseert zich op de Weense klassieke traditie, maar slaagt er tegelijk in om op een erg persoonlijke manier de thematische gebaldheid ervan te verzoenen met het romantische klankidioom. Hoewel Debussy een totaal andere klanktaal hanteert dan Brahms, bewandelt ook hij in Images het pad van de thematische spaarzaamheid. Images wordt gekenmerkt door een sprankelend klankbeeld vol volkse accenten, maar wijst tegelijk vooruit naar trends die de Europese muziek tot lang na de Tweede Wereldoorlog nog zouden beïnvloeden. Pierre Bartholomée toont zich vaak schatplichtig aan Debussy: ook hij exploreert in zijn werken alle klanknuances waarover een orkest beschikt. Folie d’Oedipe is ontleend aan zijn opera Oedipe sur la route, een directe link met de programmering van Enescu’s Oedipe deze herfst.