Van de vier orkestwerken die Claude Debussy voor het ballet plande – alle tussen 1910 en 1914 –, heeft hij er slechts één zelf afgewerkt: Jeux, een ballet dat de erotische aantrekkingskracht tussen jonge mensen als een spel beschrijft, een “plastische apologie van de mens van 1913”. Voor La boîte à joujoux, een “ballet pour enfants”, liet Debussy de orkestratie over aan zijn collega André Caplet. Ondanks het relatief kleine aandeel van de eigenlijke balletmuziek in zijn oeuvre, ligt de dans in gesublimeerde vorm aan de basis van tal van andere van Debussy’s werken, zoals de Rondes de Printemps uit de cyclus Images. Het typisch Franse raffinement van Debussy’s klankwereld vinden we een eeuw later terug in de spectrale muziek van Tristan Murail. In zijn Contes cruels, voor twee elektrische gitaren en klein orkest, alludeert hij niet zonder een vleugje humor op de 19de-eeuwse literaire wereld van Villiers de l’Isle-Adam.