Fr  |  Nl  |  En

MyMM




Newsletter

Voornaam
Naam
E-mailadres

Filtreren op media: 

Prinses Turandot

Interview Judith Vindevogel

De Munt - Interview Judith Vindevogel

WALPURGIS en HETPALEIS maakten samen deze originele voorstelling voor groot én klein over een wel heel bijzondere prinses. Prinses Turandot is een meeslepend maar grimmig sprookje waarin ook de donkere kanten van de mens een plaats krijgen. De muziekfragmenten van Mozart tot Puccini, van Lully tot Ravel kleuren het verhaal en functioneren als emotionele onthullingen. De kinderen, die tussen de artiesten op kussens zitten, beleven van dichtbij de capriolen van de prinses. Een gesprek met regisseur Judith Vindevogel.

In Prinses Turandot nemen een vertelster, twee zangers en een muzikale duizendpoot het publiek mee op reis door een oud sprookjesachtig maar grimmig Perzisch liefdesverhaal. Hoe dicht staat jouw voorstelling Prinses Turandot bij het verhaal dat we kennen van Puccini’s opera Turandot?

Aan de essentie van het verhaal werd op zich niets veranderd. Wel heb ik de plot sterk vereenvoudigd omdat we met deze voorstelling vooral jonge kinderen wilden bereiken. Omdat in het theater de middelen heel wat beperkter zijn dan in de opera, moest ik de bezetting zo klein mogelijk houden. Daarom heb ik twee figuren verzonnen die mij toelieten een heleboel andere personages uit het oorspronkelijke verhaal te laten vallen. De oude Reza is een soort Sheherezade, de oervertelster uit de Oosterse literatuur maar je herkent in haar ook iets van Liù. Na een heleboel omzwervingen en een woelig leven is zij als hofdame terechtgekomen in het rijk van Turandot. Zij is een wijze, oude vrouw die de brug vormt tussen de prinses en het volk (het publiek). De Duivel-doet-al is de hofmuzikant van dienst en de komische, ietwat kwaadaardige tegenhanger van de oude Reza. In hem vind je sporen terug van de drie keizerlijke ministers Ping, Pang en Pong.

In de voorstelling klinkt niet alleen muziek van Puccini maar ook van Lully, Mozart, Wagner, Ravel, Bizet, Léhar… Hoe komen deze erg verschillende componisten in dit Turandotverhaal terecht?

Uit Puccini’s Turandot bleken voor dit project alleen maar enkele citaten en een fragment uit “Nessun dorma” bruikbaar te zijn. Dus ben ik beginnen grasduinen in het klassieke repertoire zonder mij tot de opera of een bepaalde stijlperiode te beperken. Muziek en tekst moesten één en hetzelfde verhaal vertellen en van in het begin met elkaar verweven kunnen worden. Voor de keuze van de gezongen replieken is de dramaturgie heel bepalend geweest en heb ik mij vooral laten leiden door de vertelkracht van de muziek. Om de gesproken tekst zo muzikaal mogelijk te maken heb ik alles op rijm gezet en met de acteurs vooral gewerkt op ritme en frasering. Maar ook de orkestratie van Rudi Genbrugge en het modern-eclectisch instrumentarium dat hij bespeelt zorgen uiteindelijk voor samenhang en eenheid tussen alle verschillende componenten.

Prinses Turandot is een operasprookje voor iedereen vanaf 6 jaar. Hoe ben je te werk gegaan opdat de verschillende leeftijdsgroepen hun eigen weg door de voorstelling zouden kunnen vinden?

Toen Barbara Wijckmans, directrice van HETPALEIS, mij voorstelde om een opera te maken voor jonge kinderen, stond voor mij van in het begin één ding vast: ik wilde geen rozige, brave, suikerzoete voorstelling maken. Het moest een grimmig sprookje worden. Turandot is een spannend en meeslepend verhaal dat niemand onberoerd laat. En er zit ook wel humor in. Terwijl de kinderen zich vermaken met de frapatsen van de Duivel-doet-al, amuseren de volwassenen zich met subtiele knipogen hier en daar die aan het verhaal een extra betekenislaagje toevoegen.

Sprookjes vertellen dikwijls gruwelijke verhalen zoals ook hier het verhaal over een prinses die hoofden afhakt… Vormt dit voor kinderen geen probleem?

Heel wat kinderen worden dagelijks geconfronteerd met geweld: fysiek, verbaal, expliciet of onderhuids. Ik denk dat het juist erg belangrijk is om de donkere kanten in de mens te duiden en een plaats te geven. Het hart van prinses Turandot wordt gevangen gehouden door koning Winter. Hij is de personificatie van de angst. Turandot regeert en reageert uit angst. Een angst die voortkomt uit een oorlogstrauma dat zij als kind heeft opgelopen. Heel veel gruwel komt voort uit angst: angst voor wat vreemd is, angst voor verlies, angst gekwetst te worden… Angst maakt de mens onvrij en zorgt voor verschrikkelijk veel onheil en miserie. Maar het vergt ontzettend veel moed om je angsten te overwinnen en je te laten leiden door de liefde. Daarover gaat Prinses Turandot. Het mooie aan de onbekende prins en de oude Reza is dat zij de prinses nooit dwingen tot liefde maar dat zij haar op een of andere manier proberen te helpen om in zichzelf de kracht te ontwikkelen die angst te overwinnen zodat zij als een vrij mens kan kiezen voor de liefde.

Wat heeft Prinses Turandot te bieden aan de kinderen van vandaag?

Naar het theater gaan is in het beste geval een rituele ervaring: je komt samen met een groep mensen, je beleeft iets dat de dagelijkse werkelijkheid overstijgt en je komt buiten als een ander mens. Omdat Prinses Turandot een intieme voorstelling is en de kinderen midden in het gebeuren zitten, kunnen zij de kracht en de schoonheid van de menselijke stem van zo dichtbij ervaren dat ze er bijna fysiek door worden ‘aangeraakt’. En muziek heeft iets magisch. Shakespeare noemt haar het voedsel van de liefde. Muziek is in staat troost, schoonheid en empathie in onze ziel te doen ontwaken en geeft ons de kracht te vertrouwen op de liefde. Daarom: “If music be the food of love, play on, play on!”

Opgetekend door Linda Lovrovic

article - 13.2.2013

 

Prinses Turandot
Andere

 Drukken

La Monnaie ¦ De Munt
Keep the
lights on!