Hoewel het vocaal kwartet een weinig centrale plaats bekleedt in het romantische liedrepertoire, liet een aantal componisten zich niet onbetuigd om deze bezetting alle eer aan te doen. In 1849 schreef Robert Schumann drie cycli waarin hij afwisselend een beroep doet op één tot vier zangers en één of twee pianisten. Het Spanisches Liederspiel en de Spanische Liebeslieder beroepen zich op Spaanse teksten, vertaald door Emmanuel Geibel. Met een spitante toonzetting en dansante ritmes roept Schumann een uitbundige zuiderse sfeer op. Het Minnespiel daarentegen, op gedichten van Friedrich Rückert, sluit meer aan bij de intimistische zettingen die Schumann eerder al maakte van Rückerts poëzie.