De naam van Chopin is onlosmakelijk verbonden met de virtuoze pianoliteratuur die hij componeerde. Desalniettemin schreef hij ook liederen, waarvoor hij vaak inspiratie vond in de volkse poëzie van zijn landgenoot Stefan Witwicki. In zijn liederen kiest Chopin voor een eenvoudige toonzetting, vol Poolse dansvormen. Szymanowski’s liedoeuvre is duidelijk geworteld in de 19de-eeuwse traditie, maar baadt ook in het exotisme en oriëntalisme dat de Europese kunstwereld omstreeks de vorige eeuwwisseling zo eigen was. Zijn liederen op Poolse teksten zijn pareltjes van verfijning, vol onverwachte ritmische en harmonische wendingen. De Poolse liedkunst wordt op een derde manier belicht via de neoromantische composities van Mieczysław Karłowicź. Elżbieta Szmytka en Levente Kende verdienden internationaal ruimschoots hun sporen en zijn ook op het Munttoneel geen onbekenden.